Ekonomik şartların ağırlaşmasıyla birlikte düğün daveti alan birçok kişi, takı masrafları nedeniyle maddi kaygı yaşadığını dile getiriyor. Özellikle altın fiyatlarındaki yükselişin, düğünlere katılım öncesinde bütçe hesaplarını daha da önemli hale getirdiği belirtiliyor. Eskişehir'de vatandaşlar, eskiden rahatlıkla alınabilen çeyrek altının bugün önemli bir mali yük oluşturduğunu söylerken, bazı davetlilerin altın yerine nakit takmayı tercih ettiğini, bazılarının ise düğün masrafları nedeniyle davetlere katılmakta zorlandığını ifade ediyor.
"200 TL TAKIYORUZ"
Bülent Kor: “Artık sadece 200 TL takabiliyoruz. Eskiden en kötü ihtimalle gram altın takardık, gelirimiz altın almaya yeterdi. Şimdi insanlar ekonomik sebeplerden dolayı düğüne gitmeye dahi çekiniyor. Düğün sahipleri de olumsuz etkileniyor.”
"TAKI TAKMAK İMKANSIZ"
Basri Akbaş: “Artık altın takmanın imkanı kalmadı. Çeyrek altın 10 bin TL’yi geçti. Durumu iyi olanlar takar belki ama dar gelirli, emeklinin takması çok zor. 200 TL ilk tedavüle çıktığında bir tanesiyle altın alırdık, şimdi imkansız.”
"ESKİDEN UTANIRDIK!"
Yusuf Yakar: “İnsanlar takı olarak borcunu ödemeye çalışıyor ama ödemekte de zorlanılıyor. Eskiden yakınımızın düğününde gram ya da çeyrek takmak bile ayıp kalırdı, utanırdık. Parayı uzak komşuya takardık. Şimdi herkese para takılıyor.”
"ANNE BABA ZOR TAKIYOR"
Koray Yeniler: “Birinci derece akrabalar bile bilezik takamıyor artık. Anne babalar tedirgin oluyor, ‘Ne takacağım?’ diye düşünüyor. Akraba, eş, dost ise çeyrek takamıyor en fazla 200 TL takarak düğünleri geçiştiriyorlar.”
"GENÇLER EVLİLİKTEN KAÇIYOR"
Abdil Buğdaycı: “Şimdi takı takmak çok zor. Hatta evlenecek gençler dahi takı takamayacakları için evlenmekten kaçıyorlar. Zaten bütçeleri kısıtlı. 30 yaşını geçmiş gençler evlilik masrafından korkuyor.”
"DUA EDİYORUZ"
Mehmet Cengiz Yedilioğlu: “Düğününe gittiğimiz insan bize zamanında inşallah para takmıştır diye dua ediyoruz. Çünkü karşılığını veremiyoruz. Zamanında altın takmış adama para takmak bizi de utandırıyor. Hiçbir şey eskisi gibi değil.”
