Kişisel Verileri Koruma Kurulu (KVKK), çalışanların mesai takibinde biyometrik verilerin kullanılmasına ilişkin önemli bir ilke kararı yayımladı. Resmî Gazete'de yayımlanan karar, işverenler tarafından kullanılan parmak izi, yüz tanıma ve benzeri sistemlerin hukuki açıdan yeniden değerlendirilmesini gündeme taşıdı.
Avukat Aslıcan Özgür İleli konuya ilişkin yaptığı değerlendirmede; Kişisel Verileri Koruma Kurulu’nun aldığı 29.04.2026 tarihli ve 2026/921 sayılı yeni ilke kararı Kişisel Verileri Koruma Kurulunun“Mesai Takibi Amacıyla Biyometrik Veri İşlenmesi Hakkında İlke Kararı”, 02 Haziran 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlandı. çalışanların mesai kontrolünün biyometrik veriler aracılığıyla gerçekleştirilmesinin ancak çok istisnai durumlarda mümkün olabileceğinin ortaya konulduğunu belirtti.
Ölçülülük İlkesi Ön Planda
Kararda, işverenlerin mesai takibi amacıyla biyometrik veri işlemeden önce aynı sonuca ulaşabilecek daha az müdahaleci yöntemlerin bulunup bulunmadığını değerlendirmesi gerektiği vurgulanmıştır. Kartlı geçiş sistemleri, personel kodları veya benzeri yöntemlerle aynı amaca ulaşılabiliyorsa biyometrik veri kullanımının hukuka uygun kabul edilmeyebileceği ifade edilmektedir.
Açık Rıza Tek Başına Yeterli Değil
Avukat Aslıcan Özgür İleli, işçi ve işveren arasındaki ilişkinin niteliği gereği çalışanlardan alınan açık rızanın her durumda özgür iradeyi yansıtmayabileceğine dikkat çekerek, biyometrik veri işleme faaliyetlerinde yalnızca açık rızaya dayanılmasının yeterli görülmediğini belirtti.
Şirketler Açısından Yeni Bir Uyum Süreci
Karar; özel sektör şirketleri, fabrikalar, iş merkezleri ve personel devam kontrol sistemleri kullanan tüm işverenler açısından önem taşımaktadır. Özellikle parmak izi veya yüz tanıma sistemi kullanan işletmelerin mevcut uygulamalarını KVKK çerçevesinde gözden geçirmeleri ve gerekli uyum çalışmalarını gerçekleştirmeleri gerekmektedir.
Sonuç Olarak
Avukat Aslıcan Özgür İleli son olarak şu ifadelere yer verdi “Kişisel Verileri Koruma Kurulu’nun son ilke kararı, çalışanların biyometrik verilerinin işlenmesine ilişkin sınırları daha belirgin hale getirmiştir. Veri güvenliği ile çalışan hakları arasındaki dengenin korunmasını amaçlayan bu yaklaşım, işverenlerin veri işleme süreçlerinde ölçülülük ve gereklilik ilkelerine daha fazla dikkat etmesini zorunlu kılmaktadır. İşverenlerin gerekli idari ve teknik uygulamaları yerine getirme yukumlulukleri doğmuştur.”
