Hayır şer her neyse gülse bir adem
Güldüğü başına gelir demişler DERVİŞÎ (19. YY)
Her ne iş olursa bir mürşit gerek
Kurulmaz direksiz çadır demişler HÂKÎ (19. YY)
Herkesle hoş geçin ne döv ne dövül
Müdara dünyasıdır dünya oğul MEVCÎ (Kimliği hakkında bilgi yok)
Hezenin görmez de il çöpün arar
Keçi de koyuna güler demişler TALİBÎ (?-1813)
Hiç kulağuzsuz kuşlar uçar mı YUNUS EMRE
İl ağzı tutulmaz her sözü duyma
Bugünkü işini yarına koyma MİR'ÂTÎ (19. YY)
İl için kendini ateşe atma
Gemisin kurtaran kaptan demişler MİR'ÂTÎ (19. YY)
İlin noksanını gözeten adem
Kendi eylediği noksanın bilmez ECRÎ
İnanma yüzüne gülse de düşman
Derler üfleyerek ısırır sıçan ŞİKÂRÎ(19. YY)
İncinme dostunun doğru sözüne
Doğru söz, insana batar demişler LEVNÎ (18.YY)
İşine bak gözümün nuru işine
Karışma kimsenin çiğine pişmişine YESARÎ (1251-1320)
Kanatsız kuş uçmaz hülyayı bırak
Baş gövdesiz olmaz ister el ayak SALBURCUĞOLU (Kimliği hakkında bilgi yok)
Kaza bela savar görmedim bilmem
Övünsün deveyi yeden demişler REFİKÎ (19. YY)
Kendini bilmeze pek olma yakın
Sonradan görmüşe borç etme sakın KADRÎ (1867-1895)
Kimdedir parayla iman bilinmez
Bu bir sırru'llahtır aşikar olmaz BEDRÎ (1845-1897)
Koskoca merteği görmez gözünde
İl gözünde çerçöp arar demişler FİGANÎ (1835-1893)
(*) Kaynak: DİLÇİN Dehri, Edebiyatımızda Atasözleri 1, TDK Yayınları, Tıpkı Basım, Ankara 2018
