Eskişehir Sanayi Odası (ESO) Başkanı Celalettin Kesikbaş'ın önceki gün basına verdiği 'Tüm çabamız ihracatı arttırmak' şeklinde bir demeç verdiğini okudum.
Haberde 'İhracat milli mücadeledir' ifadesi dikkat çekerken Kesikbaş'ın 'Özellikle ülkemizde bir devlet politikası olan ihracat seferberliği ekonomimizin bu olağanüstü döneminde kaçınılmaz ve önemli bir çıkış noktasıdır. Ayrıca şirketlerimiz bayi kanalı kullanarak yaptıkları yurtdışı satışlarda; yabancı firmalar tarafından düşük karlılıkta mal satışına maruz kalmaktadırlar. İhracatın güçlendirilmesi için şirketlerimiz yurtdışında depolar kurmak istemekte ve kendi şirketleri üzerinden satış ve dağıtım yapmak istemektedirler. Zira ihracat şu an Türkiye'mizin milli mücadelesidir' şeklindeki demeci dikkatimi çekti.

Bir iktisatçı olarak Kesikbaş'ın ortaya koyduğu bakış açısını ve hedefini eleştirecek değilim, hatta kendisine de katılıyorum. Ancak konjonktüre bakarak ülkenin içinde bulunduğu ekonomik kriz ortamında hedefin ihracatı arttırmak olarak açıklamanın geçerlilik ve doğruluğunun tartışılması gerektiğini düşünüyorum.
Konuya en temelinden yaklaşırsak iktisatta iktisat politikası diye bir konu vardır. İktisat politikası toplumda ortaya çıkan ekonomik sorunlar ve toplum tarafından belirlenen ekonomik hedeflerle ilgilenmektedir.
Gelişmiş ve gelişmekte olan bir ekonomideki iktisat politika amaçları şöyledir;