Deniz Çağlar Fırat
20 un değirmeni,2 makarna, 6 konserve, 1 bira fabrikası,
2 tütün mağazası,
1 buz, 3 tuğla, 3 kireç, 7 kutu, 2 yağ, 2 sabun, 2 porselen imalathanesi,
11 tabakhane,
7 marangoz ve doğrama atölyesi,
7 yün, 2 pamuklu iplik ve dokuma, 36 ham ipek, 1 ipekli dokuma ve 5 sair dokuma fabrikası,
35 matbaa,
8 sigara kağıdı, 5 madeni eşya ve 1 kimyasal ürün fabrikası
Yukarıda herhangi bir işadamının yatırımı gibi listelenen bilgiler 1915 yılı yani 1. Dünya Savaşı sırasında bir devletin sahip olduğu sanayidir.
Girdiği savaştan mağlup ayrılıp 1923 yılında cumhuriyet kuran bir ulusun elindekilerin hepsidir.
Sahip olduğu tek banka Fransız-İngiliz ve Ermenilerindir.
Sahip olduğu tek demiryolu atölyesi Almanlarındır.
Bırakın uçak, araba, televizyon, buzdolabı, çamaşır makinesi, soba, demir döküm, saç kurutma makinesi üretmeyi toplu iğneyi bile yabancılardan almaktadır.
Atatürk'ü anlamak demek, ilk olarak yukarıdakileri anlamak demektir.
Yukarıda yazanları anlamayanlar bugün Türkiye devletinin geldiği noktayı anlamak için beyhude kafa yormaktadır.
Atatürk'ü anlamak demek, 35 matbaası olan devletin bugün nasıl sadece her ilde neredeyse onlarca matbaaya nasıl geldiğini anlamaktır. Atatürk'ü anlamak demek, 11 tabakhaneden bugün Avrupa'nın en büyük mobilya üreticisine nasıl gelindiğini anlamaktır.
Atatürk'ü anlamak demek; bastırdığı parayı bile İngiliz'e, Alman'a, Fransız'a yaptıran bir devletin nasıl kendi parasını, kendi Merkez Bankasını kurduğunu anlamak demektir.
Atatürk'ü anlamak demek; Almanların elindeki cer atölyesinin bugün nasıl YHT, yüksek teknolojili lokomotif ürettiğini anlamak demektir. Atatürk'ü anlamak demek; 'hasta bir adam'ın nasıl ayağa dimdik kalkıp kendi kendine yetebilecek insan olduğunu anlamak demektir.
Onu anlamayanlar, onu tanıyamayanlar bugün ile 1923 yılını karşılaştırmaya, yiyecek ekmeği bile zor bulan bir ulusu günümüz toplumları ile karşılaştırmaya devam edenlerdir.
Bugün Atatürk'ü anlamayanlar, onun yaşadığı koşulları günümüz koşulları ile karıştıranlar onun 7 Şubat - 4 Mart 1923 tarihlerinde İzmir'de toplanan Türkiye İktisat Kongresinde aldığı aşağıdaki kararların hangisini bugün hayata geçirebilirdi acaba?
1. Hammaddesi yurt içinde yetişen veya yetiştirilebilen sanayi dalları kurulması gerekmektedir.
2. El işçiliğinden ve küçük imalattan süratle fabrikaya veya büyük işletmeye geçilmelidir.
3. Devlet yavaş yavaş iktisadi görüşleri de olan bir organ haline gelmeli ve özel sektörler tarafından kurulamayan teşebbüsler devletçe ele alınmalıdır.
4. Özel teşebbüslere kredi sağlayacak bir Devlet Bankası kurulmalıdır.
5. Dış rekabete dayanabilmek için sanayinin toplu ve bütün olarak kurulması gerekir.
6. Yabancıların kurdukları tekellerden kaçınılmalıdır.
7. Sanayinin teşviki ve milli bankaların kurulması sağlanmalıdır.
8. Demiryolu inşaat programına bağlanmalıdır.
9. İş erbabına amele değil, işçi denmelidir.
10. Sendika hakkı tanınmalıdır.
Yukarıdaki 10 maddeyi anlamayanlar bugün Atatürk'ü asla ama asla anlayamayacaktır.
1923 yılında yukarıdaki maddeleri karara bağlayanlar bugün ulusal ekonomi kurmak adına ne yapmaktadır?
