İnsan kendini açık, net ve öz ifade etmelidir. Değer çoklukta değil isabetli ve kaliteli davranıştadır. Her şeyin kararında olanı makbuldür.
Çok söz, anlaşılmazlığa sebep olabilir. Çok söz, sözün değerini düşürür. Sözün iyisi, kısa olanıdır. Az konuşmalı ama anlamlı konuşmalıdır. Az söz, etkilidir.
Aynı konu üzerinde gereğinden çok söz edilmesi, konuşan için de dinleyen için de yorucu olur. Konuşurken gereksiz ayrıntılara girmemeli; düşünceleri kısa, anlaşılır ve yerinde sözlerle ifade etmeye özen göstermelidir. Özlü konuşmak, etkili iletişimin önemli bir göstergesidir. Gereksiz konuşmaktan kaçınmak gerekir. Sözün kısa ama anlamlı olması daha değerlidir.
Bu konuyu kaynaklarımdan seçebildiğim Türk Dünyasından atasözlerimiz, bakın nasıl anlatıyor:
Az söz, sağlam sözdür.
Çok atmakla iyi nişancı olunmaz, çok konuşmakla iyi hatip. / Çok atmakla usta atıcı olunmaz. Çok söylemekle hatip olunmaz. / Çok atan, nişancı olmaz. Çok konuşan, hatip olmaz.
Çok bilen az konuşur. Az konuşsa da güzel konuşur.
Çok bilip, az konuş.
Çok düşün, az söyle.
Çok konuşan akıldan ayrılır. / Söz çok olan yerde akıl az.
Çok konuşan, çok yanılır.
Çok laf, baş ağrıtır.
Çok söyleyip hatip olmazsın. Sert söyleyip yiğit olmazsın.
Çok söz söyleyinceye kadar çok iş yap.
Çok söz, eşeğe yük.
Çok söz, insanı aptal eder.
Çok sözün azı iyi. Az sözün özü iyi.
Çok sözün manası yok. Soğuk aşın lezzeti yok.
Çok yağmur yeri, çok söz milleti bozar.
Lafın iyisi, kısa olur.
Söz çoğaldıkça kıymeti, azalır.
Söz çok yerde iş bozulur. / Sözün çok olduğu yerde iş az.
Sözü az ama öz söyle.
Sözü çok bilsen de az söyle.
Sözü çok söylersen kokar.
Sözün azı, aşın tuzu iyidir.
Uzun söz, tarihe yakışır.
Uzun söz, yorgunluk getirir.
Uzun yolun kestirmesi iyi, uzun lafın kısası.
