İp attım ucu kaldı,

Darahta gücü kaldı,
Ben sevdim eller aldı da,
Yürekte acı kaldı…

Anadolu'nun bu eski bozlağı, aslında yarım kalmış bir hikâyenin ağıdıdır. Dokuma tezgâhında ip atılır, fakat ucu tarakta, gücüde kalır. Dokuma tamamlanamaz. İlerlemek istersin, önünde bir engel vardır. Kavuşmak istersin, araya başkaları girer. Geriye yarım kalmış bir iş ve yürekte dinmeyen bir acı kalır.

Ne tuhaftır ki bu bozlak zamanla mutasyona değiştirmiş, hüzünlü hikâyesini geride bırakıp oyun havasına dönüşmüş. Gece kulüplerinde, sosyete düğünlerinde, Erik Dalı'nın ardından piste çıkmış.

Ağıt unutulmuş, geriye oynak melodisi ve parmaklarına taktıkları zilleri ile yapılan klipleri kalmış.

Bizim fon skandalı da galiba böyle bir sona hazırlanıyor!

Keşke yaşayan abdallarımız olsaydı da fonzedeler için bir bozlak yaksalardı. Çünkü ortada hem fonzadeler var hem fonzedeler… Bir tarafta paranın peşine düşenler, diğer tarafta ömür boyu biriktirdiği parasını arayan yüz binlerce insan.

Üstelik işin tam göbeğinde AK Partililer var.

Bir zamanların Erdemliler Hareketi, Asım'ın neslini yetiştirme iddiası, bugün finans müsameresinin fantastik maceralarını izliyor. Yirmi dört yıllık kesintisiz muhafazakâr iktidarın siyasi karnesinde yeni bir sayfa açılıyor.

Dava, ahlak, fazilet, erdem ve güven, yolsuzluklarla mücadele söylemlerinin karşısına şimdi milyarlık bir finans skandalı dikilmiş durumda.

Ama henüz filmin yarısındayız. Perde arkasındaki suflörlerin ne söyleyeceği, sahnedekilerin ne söylediğinden çok daha önemli.

Nitekim Mehmet Şimşek'in Plan ve Bütçe Komisyonu'ndaki sözleri, bozlağın o meşhur dizesini yeniden hatırlattı:

İp atılmış, ucu kalmış; tarakta gücü kalmış!

Şimşek'in açıklamalarından anlaşılan, kendisine bağlı kurumlarda atama ve görevden alma yetkilerinin sınırları konusunda ciddi bir tartışma bulunduğu.

Bir bakıma, "Ben söyledim, gereğini yapacak gücüm yoktu" demeye getiriyor.

Peki, o zaman soralım: Bu kurumları kim yönetiyordu? Atama yetkisini kim kullanıyordu? Bu isimler hangi tarihte, hangi iradeyle görevlendirildi? Denetim mekanizmaları neden çalışmadı? Bir bakanın sorumluluğu, yetkisinin bittiği yerde mi sona eriyor?

Yoksa herkes yetkisiz, herkes habersiz, herkes masum mu?

Bugün Erdoğan'a açık destek veren medya organlarının bile meselenin ayrıntılarını giderek daha fazla gündeme taşıması dikkat çekici. Bu durum, meselenin yalnızca muhalefetin gündeminde olmadığını gösteriyor.

Bu bir FETÖ benzeri mali kumpas mı? Birileri kandırıldı mı? Yoksa yıllar içinde örülmüş daha büyük bir ağ mı var?

Eğer bu ahtapotun kolları Külliye' ye kadar uzanıyorsa, mesele birkaç finansçının yargılanmasının çok ötesindedir. O zaman sorulacak soru şudur: Bu isimleri kimler oraya yerleştirdi, kimler korudu, kimler denetledi? Siyasi ve bürokratik sorumluluk zinciri hangi halkada kopuyor?

Ahtapotun kolları yavaş yavaş görünür oluyor. Fakat ipin diğer ucunun nerede olduğu hâlâ belli değil.

Rakamlar da meselenin büyüklüğünü anlatıyor: 461 şüpheli, 117 tutuklu, 262 adli kontrolle serbest bırakılan kişi, 116 tüzel kişi, 40 yakalama kararı, 100 kişinin dondurulan hesapları ve 286 kişinin el konulan mal varlığı…

Yaklaşık 455 bin mağdur ve 1 trilyon liraya ulaşan bir maliyet!

Cumhurbaşkanı zararların karşılanacağını söylemişti. Ancak geri ödemelerin yaklaşık 30 milyar lira civarında kaldığı ifade ediliyor. Bir trilyonluk zararın karşısında bu rakam, okyanusta bir damla bile değil.

Vatandaşın sorusu basit: Param nerede? Kim sorumlu? Zararım ne zaman karşılanacak?

Üstelik mesele yalnızca paranın iadesi de değil. Piyasayı manipüle edenlerin, örgütlü biçimde hareket edenlerin ve vatandaşın birikimlerini iç edenlerin yargılanması gerekiyor. Fakat asıl hesap, bu düzenin kurulmasına, büyümesine ve denetimsiz kalmasına imkân veren mekanizmadan sorulmalı.

Şimdi bütün bu tabloya bakınca insanın aklına şu geliyor:

Muhafazakâr iktidarın prospektüsünü açıp yan etkiler bölümünü okuyoruz sanki!

Siyasi sorumluluk, denetimsizlik, liyakat aşınması ve hesap verememe…

İpin ucu hâlâ ortada yok. Tarakta gücü kalmayanlar ise düğümü çözmek yerine birbirine bakıyor.

Abdal diliyle bitirelim:

İp attılar meydana, ucu kaldı sarayda,
Tarak düğümü çözemedi, herkes kaldı arayda.
Bir yanda fonzede ağlar, bir yanda fonzade oynar,
Ağıt yaktılar millete, düğün kurdular parayla!

YENİGÜN GAZETESİ'NDEN ALINTIDIR...